फलाक्न थाल्यो धामीले
सुन्न है थाल्यौं हामीले।
रिसिया गाउनु मन छैन
बाटो लगाउनु डर छैन
बढीमा गयौ बेसरी
बुढेसकाल लाग्यो त्यसरी
जन्मेर आयौ जसरी
फुकाऊँ गाठो कसरी
ए मनुखे छाया!
नहेरी जाऊँ है दायाँ र बायाँ।
छोडेर जाँदैछौ एक्लो बास
उडेर पुग्ला कहाँ स्वास
सुसेल्नु छाड्यौ तिमीले
विश्वास गर्यौं हामीले
मलिबास अब काटी लेऊ
सेतो कात्रो खोजी देऊ
ए मनुखे छाया!
नहेरी जाऊ है दायाँ र बाँया।
झरेर जाँदा यो आँसु
बाँच्नेका लागि के हाँसू
फर्केर आउँथ्याे याम सधैं
सिमसिम पानी बर्सिन्थ्यो
धुरीमा घाम चर्किन्थो
नापिलित्मा चरी गीत गाउँथ्यो
उँभौली जब आउँदैन
उँधौली कहाँ आउँछ र?
ए मनुखे छाया!
नहेरी जाऊँ है दायाँ र बायाँ।
जीवनको आँधी बगेर
मनुख्य चोला लु हेर
फर्केर आई चोखिंदा
अन्तिम पाइला रोकिंदा
एक बारको जुनी सकिंदा
सन्तानको आँसु पोखिंदा
ए मनुखे छाया!
नहेरी जाऊँ है दायाँ र बायाँ।
लु हेर माथि आकाशमा
सजाए तिमीलाई बाकसमा
माया त रैछ बन्धकी
शून्य पो लाग्यो जिन्दगी
गलाको आँसु पिएर
पाइलामा ढिलो चालेर
चोखो त्यो घरमा छाडेर
तीन मुठी खान दिएर
ए मनुखे छाया!
नहेरी जाऊँ है दायाँ र बायाँ।
मिल्यो है मिल्यो जोखाना
कुन बाटो गयौ लौ भन?
मेरो त बाटो सजिलो छ
माथि है माथि आकाश छ
तलमा तल पृथ्वी छ
वरि र परि हावा छ
तातो न तातो आगो छ
पानीको बाटो शीतल छ …
यसरी पो आप्पाहरू
खै कहाँ हो कहाँ जानु हुँदोरहेछ
पञ्चतत्त्व भई जुगजुग बाँचिरहन।
प्रतिक्रिया